Vanmiddag gebeurde iets wat steeds vaker onderdeel wordt van ons dagelijkse werk: een AI-dienst (Claude in dit geval) had een storing.
Eerst verscheen de melding dat het probleem onderzocht werd. Daarna was de oorzaak gevonden. Vervolgens werd een oplossing uitgerold en uiteindelijk kwam de bekende statusmelding: Monitoring.
Iedereen die ooit in de IT heeft gewerkt weet wat dat betekent. Het probleem lijkt opgelost, maar niemand durft nog hardop te juichen.
Normaal gesproken zou ik daar waarschijnlijk niet eens over schrijven. Storingen horen immers bij technologie. Servers vallen uit, netwerken haperen en soms besluit een cloudplatform dat vandaag niet zijn beste dag is.
Toch zette deze storing me aan het denken.
Een paar jaar geleden hadden de meeste mensen geen AI-assistent. Vandaag merk je pas hoeveel je er ongemerkt gebruikt wanneer hij er even niet is. Voor een stukje code, een blogidee, een SQL-query of gewoon om een gedachte te toetsen. Het zijn kleine momenten geworden die ongemerkt onderdeel zijn van onze werkdag.
En precies daarom is dit een mooie herinnering aan een principe dat al tientallen jaren geldt in de IT-wereld:
Wed nooit op één paard.
We bouwen redundante servers. We maken backups. We zorgen voor failover-oplossingen. We ontwerpen systemen die tegen een stootje kunnen. Waarom zouden we dat met onze AI-tools anders doen?
Terwijl Claude even een rustmoment nam, draaide ChatGPT gewoon door. Morgen is het misschien andersom. Dat is geen concurrentiestrijd, maar juist de kracht van keuzevrijheid.
De vraag is niet welk model het beste is. De vraag is hoe veerkrachtig je blijft als één van je hulpmiddelen tijdelijk wegvalt.
Misschien is dat wel de volwassen fase van AI waar we langzaam naartoe groeien. Niet blind vertrouwen op één systeem, maar leren werken met een hele kudde.
Toen ik daarover nadacht, kwam ik bovenstaande foto tegen uit mijn eigen archief. Een groep paarden bij zonsondergang. Geen haast. Geen paniek. Geen rode statuspagina's. Gewoon een kudde die rustig doorgaat.
Naschrift: Tegen de tijd dat dit artikel online kwam, was Claude alweer beschikbaar. De les blijft echter dezelfde: wed nooit op één paard.
